Miłosny horoskop dla zakochanych

Czy położenie planet na niebie w momencie narodzin ma wpływ na osobowość i kole życia danego człowieka? Na to pytanie stara się odpowiedzieć Astrologia

W codziennym naszym życiu można znaleźć na każdym kroku, głównie w gazetach i środkach przekazu rubrykę poświęconą horoskopom. Każdy z nas wie pod jakim znakiem zodiaku się urodził, ale czy to warunkuje naszą przyszłość i nasz los?

Przywiązanie do tradycji astrologii można widzieć we współczesnym świecie nawet w polityce. W krajach Wschodu, szczególnie Birmie, Nepalu, na Cejlonie, Sri Lance czy Indiach daty np. wyborów czy daty koronacji są wyznaczane przez astrologów. Często wiara w naukę niebiańską, czyli astrologię stoi czasami w sprzeczności z ich przekonaniami politycznymi.

Wiele krajów europejskich, w różnych okresach swojej historii, dostawało się pod wielkie wpływy astrologii. Obecnie jest ona również znana i uznawana wśród wykształconych i światłych ludzi. Większość z nas, bez względu na to czy wierzy w astrologię czy nie, raz na jakiś czas zerka na swój horoskop.

Astrologia nigdy nie cieszyła się większa popularnością niż obecnie. Mimo iż astrologia ma wielu krytyków, większość uważa, że musi coś być zapisane w gwiazdach.

Astrologia opiera się a wierze, iż pomiędzy ciałami niebieskimi a człowiekiem istnieje ścisły związek i że relacja ta daje się zinterpretować. Inaczej mówiąc, pozycja Słońca, Księżyca i planet na niebie, w czasie oraz miejscu urodzenia danej osoby, mają one istotny wpływ na to, jakim człowiekiem będzie ta osoba i jak będzie wyglądać jego życie.

Astrolodzy uważają, że planety są powiązane z rytmami ludzkiego życia, i że każdy z nas oraz wszystko na Ziemi podlega wpływom kosmicznych sił.

Astrologia podzieliła zodiak na 12 sfer, którym odpowiada 12 znaków zodiaku. Uważa się, że planety wpływają na życie człowieka w zależności od tego w jakim znaku on się urodził, oraz od wzajemnej odległości od siebie oraz swojego dokładnego położenia w kosmogramie.

Zastosowanie znaków zodiaku pozwoliło na uczynienie z astrologii dziedziny bardziej przystępnej i powszechnej.

Astrologia sięga czasów początków istnienia samej ludzkości. Najstarsze szczątki świadczące o tym że astrologia była już wtedy znana, mają około 30 tysięcy lat.

Na tych kościach istniały znaki przedstawiające poszczególne fazy Księżyca. Znane nam Stonehenge w Anglii, uważa się za skomplikowane obserwatoria astrologiczne.

Dopiero jednak W Mezopotamii zyskała kształt podobny do współczesnej Astrologii. Pięć tysięcy lat temu kapłani Babilonii obserwowali gwiazdy i nadawali im nazwy. Około 700 roku p.n.e określili zasięg zodiaku oraz nadali nazwę 12 jego częściom, które przetrwały do dnia dzisiejszego.

Planetom przypisali dobre i złe cechy. Astrologia zaczęła być wtedy znana nie tylko w Babilonii, ale również w Egipcie i Grecji.

Ptolemeusz był jednym z największych znawców Astrologii, który potrafił z wielką dokładnością tworzyć mapy nieba.

Największymi przeciwnikami astrologii byli w starożytności pierwsi chrześcijanie. Postrzegali ją jako religię pogańska i fatalistyczną. W IV w.n.e. gdy Rzym przyjął chrześcijaństwo jako religię, Astrologowie byli uważani za wyznawców Szatana.

Tradycja Astrologiczna przetrwała na Wschodzie, w Cesarstwie Bizantyjskim, skąd przeniknęła do krajów arabskich. XII wieczna Europa na nowo odkryła Astrologię, a do XVI wieku astrologia stałą się ważną i uznaną częścią dziedzictwa kulturowego.